Zootopia 2: 8 zaskakujących faktów — od trudnej animacji Gary’ego po burmistrza‑aktora

Zootopia 2 odsłania kilka konkretnych zmian i rozwiązań produkcyjnych — od pomysłu, przez trudne sekwencje animacji, po nowe postaci i funkcjonowanie miasta. Poniżej znajdziesz osiem najważniejszych faktów, przedstawionych krótko i na temat.

1. Zaczęło się od małego szkicu
2. Gary — najważniejsza, ale trudna postać do animacji
3. Gary bywa „dwoma lub trzema Gary’mi”
4. Więcej elementów „cartoony”
5. Dlaczego nowi antagoniści to lynxowie
6. Miasto i „weather walls” — jak to działa
7. Burmistrz przeszedł wiele wariantów
8. Easter eggi i odniesienia filmowe (m.in. Ratatouille)

Zaczęło się od małego szkicu

Pomysł na sequel narodził się wcześnie i dosyć nieformalnie. Jared Bush narysował prosty szkic z napisem „Zootopia 2”, w którym dwójka była zamieniona na węża — to zapaliło lampkę u twórców i stało się punktem wyjścia do rozwoju historii.

Jak tłumaczył współreżyser Byron Howard, Zootopia po pierwszym filmie miała ograniczoną liczbę gatunków, więc sequel musiał też wyjaśnić, dlaczego w pierwotnym filmie zabrakło gadów. Dzięki temu sequel rozbudowuje historię świata i jego zasady, zamiast tylko dokładniej pokazywać znane lokacje.

Gary — najważniejsza, ale trudna postać do animacji

Gary De’Snake to hybryda różnych gatunków węży i główny nowy wątek kryminalny. Postać była kluczowa, ale też stawiała duże wyzwania techniczne.

Byron Howard o projekcie Gary’ego: „He’s based on a hybrid of many different kinds of snakes around the world. He’s very unique, and he needed to be.”

Chad Sellers, szef animacji, tłumaczy dlaczego to było trudne technicznie: „You might not know this, but ropes are one of the hardest things to animate in CG — and Gary’s basically just a big rope with a face.” W praktyce oznaczało to „pilnowanie” każdego segmentu ciała Gary’ego, żeby ruchy wyglądały naturalnie.

Gary bywa „dwoma lub trzema Gary’mi”

Aby uniknąć rozciągania łusek i nienaturalnych deformacji, animatorzy stosowali inny trik: w dłuższych ujęciach Gary jest składany z kilku standardowych sekcji głowa–ogon połączonych ze sobą. Dzięki temu można było zmieniać długość bez niepożądanego rozciągania tekstury.

Jak wyjaśniono, efekt rozmytych dodatkowych głów w szybkich scenach to praktyczne rozwiązanie techniczne, które ma zachować wiarygodność materiału i jednocześnie umożliwić potrzebne działania postaci.

Więcej elementów „cartoony”

Twórcy wyraźnie postawili na podkręcenie kreskówkowego charakteru filmu. W efekcie sequel bywa bardziej przerysowany — od rytmu scen po zachowania postaci. Dzięki temu film łączy slapstick z silnym, emocjonalnym rdzeniem.

Jared Bush o komedii: „Comedy is really difficult. So when we say to Michael Giacchino, ‘Make the music dumber,’ or when a story artist or animator is working on something and it gets more cartoony, it’s fun to be able to flex.”

Byron Howard podkreśla balans: „Jared and I love slapstick humor. We love old-school cartoony fun. But we also know the animators and designers we work with are all world-class, so we can ask them to do something super-cartoony, and then they pivot on a dime and do something that breaks your heart. There’s acting in both of these movies that is just so incredible and so moving and so grounded, and the fact that we can have all of it in one movie is terrific. I think that’s why people like the first Zootopia — you have that panorama of experience.”

Dlaczego nowi antagoniści to lynxowie

Nowa wpływowa rodzina w filmie to Lynxleyowie: Milton Lynxley (David Strathairn) oraz jego dzieci Cattrick (Macaulay Culkin) i Kitty (Brenda Song). Twórcy nie nazywają ich jednoznacznie „złoczyńcami”, ale pełnią rolę przeciwwagi dla Judy i Nicka.

Jared Bush wyjaśnia wybór: „Anytime we go into this [setting] and try to add new characters, research is such a critical part of why we make these choices.” Dalsze uzasadnienie dotyczy kontrastu: „Reptiles need warmth — what is an animal associated with the opposite of that? So having a cold-weather animal made a lot of sense.”

Dodatkowo Bush wskazuje na biologiczne powiązania: „Lynxes are really interesting because they have one primary food source — that is, rabbits. It was very intentional. Lynxes are felines and foxes are canines, so we have this balance there. So literally for everything we’re doing, we’re very, very specific on why we’re making these choices and how that’s going to ripple through.”

Miasto i „weather walls” — jak to działa

Sequel ma też rozwinąć świat Zootopii: twórcy pokażą więcej na temat „weather walls” — ścian pogodowych oddzielających biome. To ważne, bo wyjaśnia, jak różne strefy klimatyczne współistnieją w jednym mieście.

Byron Howard mówi o szczegółach: „We allude to [them] in the first film, but you don’t really understand how they work exactly. You figure out there’s a huge history behind those things. A lot of the movie hangs around the creation of those weather walls. And that’s us leaning into How would Zootopia actually work? That’s our grounding.”

Twórcy zadali sobie także praktyczne pytania, np. co jedzą drapieżniki w mieście, gdzie porządek między drapieżnikami a ofiarami został zmieniony. Według zespołu jednym z rozwiązań są produkty oparte na owadach i rybach, np. tzw. „bug burgers” — źródło białka przyjazne dla miasta.

Jared Bush dodał żartobliwie: „In our research, we found that bugs and fish don’t have a soul. So it was easy for them to eat these animals. That’s official — you can look that up. That’s on the interwebs.”

Burmistrz przeszedł wiele wariantów

Nowym burmistrzem jest Winddancer (głos Patrick Warburton) — muskularny koń, były gwiazdor serii akcji „Neighsayer”. Postać powstała po kilku testach koncepcyjnych.

Jared Bush opisał warianty: „We used to have a different mayor of the city — it was this giant, very gruff elephant, but it felt like something we’d seen before.” Pojawiły się też pomysły na kangura czy żyrafę, aż w końcu Ami Thompson zaproponowała koncepcję Winddancera jako byłego aktora, który przeszedł do polityki. Bush: „And they said, ‘He’s not just a horse, he’s a former actor turned politician.’ And immediately, everyone’s like, ‘We’re done.’ Immediately, Winddancer’s in the film.”

Easter eggi i odniesienia filmowe (m.in. Ratatouille)

W filmie pojawiają się drobne odniesienia do innych produkcji. Animatorzy sami dokładają pomysły, więc w seansie widoczny jest m.in. żart wizualny odwołujący się do Ratatouille. Reżyserzy dbają jednak, żeby takie wstawki były organiczne i nie odciągały uwagi od głównej historii.

Jest też powrót znanej postaci: Mr. Big (głos Maurice LaMarche), wzorowany wizualnie i głosowo na Marlonie Brando z The Godfather — to większe, świadome oddanie hołdu klasycznym filmom.

Premiera: Zootopia 2 trafi do kin 26 listopada.