Zelda: Tears of the Kingdom to… AA? Nowa metoda HushCrasher pokazuje, które gry naprawdę są AAA
HushCrasher — newsletter prowadzony przez Julie Belzanne i Antoine’a Mayerowitza — zaproponował prostą, liczbową metodę rozróżniania AAA, AA i mniejszych gier, używając tylko dwóch mierzalnych wskaźników: rozmiaru instalacji i liczby osób wymienionych w napisach końcowych.
- Prawdziwe AAA jest rzadsze; AA częstsze
- W świecie indie nadal jest zamieszanie
- Jak samodzielnie skorzystać z klasyfikacji
Metoda HushCrasher — jak działa
Belzanne i Mayerowitz zebrali dane ze wszystkich gier wydanych na Steam od 2006 roku i porównali je z informacjami o napisach z MobyGames. Następnie zastosowali cluster analysis, aby wyodrębnić cztery grupy produkcji.
Główne kryteria to rozmiar instalacji i liczba osób w napisach. W rezultacie powstały kategorie: Kei (najmniejsze), Midi (większe indie), AA i AAA. Autorzy opisali swój projekt jako „krzyk złości przeciwko teoriom opartym na intuicji” oraz doda li, że „analiza na podstawie 'vibe’ jest wyraźnie wykluczona”. Można sprawdzić ich opis i wykresy klasyfikacji na stronie newslettera oraz użyć ich narzędzia na tej stronie.
Nintendo jest anomalią
Metoda oparta na wielkości plików jest podatna na wpływ platformy. Przykładowo, gry na Switcha mają mniejsze rozmiary z powodu ograniczeń sprzętowych i formatu kartridża.
Dla przykładu, The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom ma ok. 18 GB instalacji, a jednocześnie ponad 1 000 osób w napisach — według klasyfikacji HushCrasher trafia więc do kategorii AA, mimo że powszechnie postrzegana jest jako tytuł AAA. Podobnie Mario Kart World i niektóre tytuły z launchu Switch 2 znajdują się w obrębie AA, a Kirby and the Forgotten Land klasyfikowany jest jako Midi.
Prawdziwe AAA jest rzadsze; AA częstsze
HushCrasher przypisuje AAA zwykle grom o rozmiarze rzędu ~100 GB i tysiącach osób w napisach. AA to przede wszystkim gry w przedziale 10–50 GB i setkach osób w napisach.
W 2025 roku, według tej klasyfikacji, wiele dobrze znanych tytułów to AA: Clair Obscur: Expedition 33, Split Fiction, Avowed, Kingdom Come: Deliverance 2, a także tytuły Nintendo ze Switch 2. Z kolei wczesne 2025‑owe premiery AAA to m.in. Assassin’s Creed Shadows (ponad 5 000 osób w napisach) oraz Death Stranding 2: On the Beach, które trafia na niższy próg AAA.
Niekiedy klasyfikacja zaskakuje: Baldur’s Gate 3 ma duży rozmiar plików i około 2 000 wymienionych osób, co stawia go w grupie AAA. Z kolei Monster Hunter Wilds (ok. 75 GB i ~2 000 osób) znajduje się na granicy między AA a AAA.
W świecie indie nadal jest zamieszanie
HushCrasher wprowadza dwie kategorie dla mniejszych produkcji: Midi (do ~10 GB i setki w napisach) oraz Kei (1–50 osób w napisach i <5 GB). Jednak w praktyce napisy końcowe mogą zniekształcać obraz.
Przykłady: Hollow Knight: Silksong jest dziełem niewielkiego zespołu, ale ma około 80 osób w napisach i kwalifikuje się jako Midi. Z kolei Balatro, autorstwa jednego developera, ma mały rozmiar i jest Kei, mimo że wsparcie wydawcy zwiększyło liczbę osób na liście. Podobna sytuacja dotyczy Despelote i kilku innych gier z dużą obsadą głosową — rozmiar i wsparcie wydawnicze podnoszą kategorię.
Jak samodzielnie skorzystać z klasyfikacji
Jeśli chcesz sprawdzić kategorię dowolnej gry, możesz użyć wykresu i przewodnika HushCrasher, który operuje dwoma osiami: rozmiarem instalacji i liczbą osób w napisach. Narzędzie klasyfikuje tytuły na podstawie tych wartości.
Aby powtórzyć analizę: skonsultuj rozmiar instalacji (np. na stronie sklepu) oraz liczbę osób w napisach (np. na MobyGames), a następnie porównaj z granicami zdefiniowanymi przez HushCrasher. Więcej szczegółów i interaktywny wykres dostępne są na tej stronie.
