IT: Welcome to Derry łamie najgorszy horrorowy schemat — dorośli wreszcie wierzą dzieciom
IT: Welcome to Derry to prequel HBO osadzony w 1962 roku, który celowo podważa znany motyw z horrorów — dorosłych ignorujących dzieci. Twórcy i obsada mówią, że tym razem rodzice szybciej wierzą i reagują, a serial równolegle pokazuje rasizm i nadprzyrodzony terror w miasteczku.
Czym się wyróżnia serial
IT: Welcome to Derry to prequel, który rozgrywa się w 1962 roku. Serial pokazuje wydarzenia zarówno z perspektywy dorosłych, jak i dzieci, co różni go od wcześniejszych adaptacji IT z lat 80. Akcja zaczyna się, gdy para Hanlonów przyjeżdża do Derry, a w tym samym czasie lokalny chłopiec zostaje zaatakowany i znika — co z kolei uruchamia kolejną falę morderstw.
Twórcy Barbara i Andy Muschietti — którzy przygotowali też kinowe dwuczęściowe adaptacje — podjęli decyzję, by od razu skupić się na dorosłych bohaterach i szybko ominąć typowe dla gatunku opóźnianie wiary w słowa dzieci. Dzięki temu fabuła idzie do przodu sprawniej, a widzowie nie muszą długo czekać na reakcję dorosłych.
Postacie i obsada
Głównymi bohaterami są Charlotte i Leroy Hanlon, w których wcielają się Taylour Paige i Jovan Adepo. Ich syn Will gra Blake Cameron James. Równocześnie w serialu pojawia się postać związaną z innym klasykiem grozy — rolę Dark Halloranna z The Shining gra Chris Chalk.
W skrócie: para Hanlonów przybywa do Derry z różnych powodów — Leroy stacjonuje poza miasteczkiem, a Charlotte ma przeszłość aktywistki. To zderzenie perspektyw w rodzinie staje się istotne dla fabuły.
Decyzje twórców i cytaty
Barbara i Andy Muschietti mówią otwarcie, że chcieli uniknąć klasycznego motywu, w którym dorośli nie wierzą dzieciom. W ich słowach:
„Nienawidzimy tego motywu” — powiedziała Barbara Muschietti.
„Myślę, że istnieje normalna niechęć, bo to też lata 60., ale próbowaliśmy przyspieszyć ten proces, który jest tak frustrujący dla widzów” — dodał Andy Muschietti.
Andy Muschietti także stwierdził, że serial bada, jak społeczna wrażliwość tamtych czasów wpływa na rodzinę Hanlonów:
„Istnieje taka wrażliwość, którą mogę przypisać trudnościom tamtych czasów; rodzina w tej kulturze prawdopodobnie mierzyła się z wieloma przeciwnościami” — powiedział Andy Muschietti.
Aktorzy również wypowiedzieli się o dynamice rodziny i gotowości dorosłych do uwierzenia w nadprzyrodzone. Taylour Paige zapytała i odpowiedziała sama:
„Czy to dlatego, że są czarni? Jest naturalna empatia, bo też masz coś na szyi. Więc gdy dzieci są namiętne i przychodzą do ciebie, możesz mieć wrażliwość niebycia uwierzonym, na cierpienie i krzyk o pomoc, na który ludzie nie reagują” — powiedziała Taylour Paige.
Jovan Adepo dodał, że twórcy świadomie ograniczyli motyw gaslightingu:
„Andy i Barbara są po prostu zbyt mądrzy, by kontynuować ten motyw, jeśli nie jest to konieczne” — powiedział Jovan Adepo. „Robią odważniejszy wybór, pozwalając rodzicom również uczestniczyć w tej historii.”
Znaczenie i kontekst
Serial łączy dwa wątki: nadprzyrodzony terror w postaci Pennywise’a oraz realny rasizm i nietolerancję w Derry. Twórcy sugerują, że te elementy są ze sobą powiązane, a zatem serial ma także wymiar społeczny, nie tylko czysto grozy.
Podsumowując: IT: Welcome to Derry to prequel, który intencjonalnie omija irytujący trop „dorośli nie wierzą dzieciom”, pokazując szybkie zaangażowanie rodziców i jednocześnie stawiając problemy rasowe obok nadprzyrodzonych zagrożeń. Dzięki temu narracja jest szybsza, a konflikt ma więcej warstw.
